Middle East Water Crisis: मध्य पूर्वेतील इराण आणि अमेरिका-इस्रायल यांच्यातील संघर्षाने आता अशा धोकादायक वळणावर प्रवेश केला आहे, ज्यामुळे संपूर्ण आखाती देश तहानेने व्याकुळ होऊ शकतात. या भागातील बहुतांश देश पिण्याच्या पाण्यासाठी पूर्णपणे 'डिसॅलिनेशन प्लांट'वर (समुद्राचे पाणी गोड करणारे प्रकल्प) अवलंबून आहेत. बहरीनने नुकताच दावा केला आहे की, इराणने त्यांच्या एका जल प्रकल्पाला लक्ष्य केले आहे. या एका हल्ल्याने संपूर्ण आखाती देशांमध्ये भीतीचे वातावरण निर्माण झाले असून, पिण्याच्या पाण्याचा प्रश्न युद्धापेक्षाही भयंकर ठरू शकतो.
डिसॅलिनेशन प्रकल्पांवर युद्धाचे सावट
आखाती देशांमधील पाण्याची आकडेवारी पाहिल्यास परिस्थितीचे गांभीर्य लक्षात येते. कुवेतमध्ये 90 टक्के, ओमानमध्ये 86 टक्के आणि सौदी अरेबियामध्ये 70 टक्के पाणी या तंत्रज्ञानाद्वारे मिळवले जाते. दुबईच्या जेबेल अली बंदराजवळील हल्ला जगातील सर्वात मोठ्या डिसॅलिनेशन प्लांटपासून अवघ्या 12 मैल अंतरावर झाला. तसेच युएईमधील फुजैराह आणि कुवेतमधील दोहा प्रकल्पांनाही धोका निर्माण झाला आहे. हे प्रकल्प वीज केंद्रांशी जोडलेले असल्याने, वीजपुरवठा खंडित झाल्यास लाखो लोकांचा पाणीपुरवठा एका क्षणात थांबून मोठी मानवी आपत्ती ओढवू शकते.
रियाध रिकामे करण्याची वेळ येणार?
तज्ज्ञांच्या मते, जर सौदी अरेबियाच्या मुख्य जलवाहिन्यांना किंवा प्रकल्पांना गंभीर इजा झाली, तर राजधानी रियाधला अवघ्या एका आठवड्यात रिकामे करावे लागू शकते. सौदी आणि युएईकडे काही प्रमाणात बॅकअप यंत्रणा असली, तरी बहरीन, कतार आणि कुवेत यांसारख्या लहान देशांकडे संसाधनांची कमतरता आहे. जलवाहिन्यांच्या जाळ्यातील एका छोट्या बिघाडामुळे संपूर्ण साखळी विस्कळीत होऊ शकते. त्यामुळे पाण्याचे स्रोत वाचवण्यासाठी हे देश थेट युद्धात उतरण्याची शक्यता वर्तवण्यात येत आहे.
हेही वाचा – Iran Attck on US Navy : अमेरिका हादरलं! इराणचा आतापर्यंतचा मोठा हल्ला, 21 जवान मारले गेल्याची शक्यता
इराणची विचित्र कोंडी आणि तेहरानची स्थिती
विशेष म्हणजे, इराण स्वतः नद्या आणि धरणांवर अवलंबून असल्याने त्याला डिसॅलिनेशन प्लांटची फारशी गरज नाही. मात्र, इराण सध्या भीषण दुष्काळाचा सामना करत आहे. तेहरानमधील जलाशयांची पातळी इतकी खालावली आहे की, खुद्द अध्यक्ष मसूद पेझेश्कियान यांनी राजधानी रिकामी करावी लागेल असा इशारा दिला आहे. एकीकडे इराण आखाती देशांच्या जलप्रकल्पांवर हल्ले करत असताना, दुसरीकडे तो स्वतः निसर्गाच्या कोपामुळे पाण्याच्या संकटात अडकला आहे. हे युद्ध आता केवळ जमिनीसाठी नसून अस्तित्वासाठीची लढाई बनले आहे.
